Of hoe samen tiramisu eten een beetje is als houden van...
(N: een vriend vatte het ooit eens heel mooi samen: "vluchten met z'n tweeën is leuker dan alleen" - denk daar maar eens over na)
Leve het PlanDeMan! En leve de voorprogramma's! :-) (ik zet hier bewust geen knipoog want dat is jouw ding :-)) )
(vrij naar Connie Palmen:)
Ik hou van tiramisu, maar hij mag niet te koud zijn en niet te warm. Op sommige dagen hou ik helemaal niet van tiramisu, ook al is hij niet te koud en niet te warm en dan weet ik niet waarom op die dag de tiramissu me tegenstaat.
Dit heb ik met meerdere dingen waarvan ik hou. Om onverklaarbare redenen hou ik er soms niet van.
Ik hou veel te veel van wat slecht is. Ik hou van veel drinken, veel roken, van hard autorijden en soms vind ik het heerlijk om mij te laten vallen voordat ik over mijn schouder gekeken heb om te zien of er iemand staat die mij op zal vangen. Maar ik hou niet van dronkenschap, kanker, ongelukken met dodelijke afloop of van alweer een gat in mijn hoofd, dat niet.
Ik hou er werkelijk zeer veel van om veel van iemand te houden en ik houd ook van de verschillen tussen die liefdes en om erover na te denken hoe het zit met die liefde voor net die ene, voor een stel anderen, voor familie, vrienden, voor voorbijgangers en blijvers, voor eten en drinken, voor kennis en voor het schrijven en voor het raadsel waarom ik soms niet hou van alles waarvan ik hou.
(nog steeds CP:)
Ik heb geen favoriet citaat, noch een favoriete filosoof. Citaten die me ooit begeleidden zeggen me nu niets meer of ik denk inmiddels dat het tegendeel dichter in de buurt van de waarheid komt dan ik jaren geleden durfde te bevroeden. Zo liep ik lang rond met Jean-Paul Satres adagium: “De mens is wat hij van zichzelf maakt”, en ik heb met die illusie wellicht mijn profijt gedaan, maar intussen toch wat meer beperkende erfelijkheid, bevrijdende wanhoop, moeilijk te vatten invloeden en dus determinisme toegelaten als verklaring voor het menselijke en dus ook mijn eigen gedrag. Daarmee wil ik Sartre niet op de vuilnishoop van onnutte kennis gooien. Nog steeds dendert zijn ‘wie kiest, kies voor allen’, ‘de daad van de enkeling bindt de hele mensheid’ en ‘de mens is gedoemd tot vrijheid’ door mijn hoofd, net als alle andere varianten van Kant, die allemaal weer teruggaan op de zegswijze ‘wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook de ander niet’. Voorwaar een zware wet, maar de enige die ik me dagelijks voor de geest haal en die ik ook iedere dag meerder malen schend, waardoor het weer interessant wordt erover nat te denken waarom hij zo moeilijk na te volgen is. “Want de mensen zijn zich wel bewust van hun daden en hun verlangens, maar de oorzaken waardoor zij ertoe worden bestemd iets te verlangen, kennen zij niet”, zegt Spinoza, bij wie ik sowieso vaak te rade ga om de magie van de eenvoud te ondergaan.
Zonder fictie valt niet te leven. Als je het eenmaal weet zie je het overal en kun je het gemakkelijker bij jezelf erkennen. Dan heb je een instrument in handen waarmee je kunt analyseren welke zogeheten ficties je eropna houdt, die geen enkele realiteitswaarde hebben, maar die er wel voor zorgen dat jij een standpunt inneemt, dat je je leven op een bepaalde manier inricht en waarom je dat zus of zo doet. Het is in zekere zin de manier om minder te lijden onder het conflict tussen vrijheid en gebondenheid, want volgens de filosofie van het alsof kunnen we alleen het goede tegenover anderen doen als we handelen alsof we vrij zijn, alsof de grondregels van het eigen gedrag natuurwetten zijn waaraan iedereen onderworpen is.
vrijdag 28 december 2007
maandag 24 december 2007
Birdie
gevonden! geen snowscan, maar slowscan...
in november nog voorprogramma in AB
kleine voorspelling: doorbraak in 2008
(DelaVega meets PJ Harvey)
http://www.myspace.com/slowscan
(This could have been you, birdie :
Make a circle in the sand
Make a halo with your hand
I'll make a place for you to land.
As always I'm running
it was time to leave
the summer's gone
and so are we.
or are miracle people with marvelous hair
connected through electrical air? )
in november nog voorprogramma in AB
kleine voorspelling: doorbraak in 2008
(DelaVega meets PJ Harvey)
http://www.myspace.com/slowscan
(This could have been you, birdie :
Make a circle in the sand
Make a halo with your hand
I'll make a place for you to land.
As always I'm running
it was time to leave
the summer's gone
and so are we.
or are miracle people with marvelous hair
connected through electrical air? )
Mega Cindy
Dit zijn gewoon helden. YIIIIIIIIIHAAAAA.
Peter, mijn favoriete bruistablet.
http://www.stubru.be/node/43323
Peter, mijn favoriete bruistablet.
http://www.stubru.be/node/43323
Ha Ka Dosh
Be - zijn in het hier-en-nu
Believe - geloof in jezelf
Accept - Zeg ja! Bij twijfel: Doen!
Zijn in het hier-en-nu, omhelst dat je alles loslaat. Je gaat niet plannen, maar reageert op de dingen die gebeuren. Improvisatietheater laat ons de paradox ontdekken dat je een situatie onder controle hebt door de controle over de situatie los te laten.
'Zijn' is de este stap die nodig is om te 'doen'.
Geloven in jezelf... Als acteur zet je verschillende personages neer, personages die geloofwaardig moeten zijn. Hoe gek, serieus of bizar je personage ook is, alles valt of staat met je eigen geloof in je personage. Als je het met overtuiging brengt, gaat je publiek met je mee.
Accepteren wat er wordt aangeboden is hierbij een belangrijk onderdeel. Ja zeggen tegen de utidagingen brengt je een stuk op weg. Je kans soms op je bek gaan, dat vraagt durf. Als je het doet, doe het met stijl!
Be, Believe, Accept. Leen haar tekst sloeg aan. Heb me ingeschreven voor de vervolgcursus impro. Hell Yeah!
Believe - geloof in jezelf
Accept - Zeg ja! Bij twijfel: Doen!
Zijn in het hier-en-nu, omhelst dat je alles loslaat. Je gaat niet plannen, maar reageert op de dingen die gebeuren. Improvisatietheater laat ons de paradox ontdekken dat je een situatie onder controle hebt door de controle over de situatie los te laten.
'Zijn' is de este stap die nodig is om te 'doen'.
Geloven in jezelf... Als acteur zet je verschillende personages neer, personages die geloofwaardig moeten zijn. Hoe gek, serieus of bizar je personage ook is, alles valt of staat met je eigen geloof in je personage. Als je het met overtuiging brengt, gaat je publiek met je mee.
Accepteren wat er wordt aangeboden is hierbij een belangrijk onderdeel. Ja zeggen tegen de utidagingen brengt je een stuk op weg. Je kans soms op je bek gaan, dat vraagt durf. Als je het doet, doe het met stijl!
Be, Believe, Accept. Leen haar tekst sloeg aan. Heb me ingeschreven voor de vervolgcursus impro. Hell Yeah!
zondag 23 december 2007
ear candy
omdat radio zo ontzettend fijn kan zijn
en omdat siska zo ontzettend snoepi is
http://www.stubru.be/node/42940
en omdat siska zo ontzettend snoepi is
http://www.stubru.be/node/42940
Veerle
Zegt Veerle:
"Ik merk ook al veel vaker dat het geluk in kleine dingen zit. Gisteren zat ik hier op de bank te lezen, ik voelde weer zo'n onrust opkomen en ik dacht: 'neen, stop! Kijk nu eens. Je zit een fijn boek te lezen, het stormt buiten...' ik heb efkens geluisterd en gevoeld: hé, maar dit is goed."
"Dat soort kleine kleine ingrepen helpt om niet in het grote dramatische denken terecht te komen: 'Hoe moet het nu verder? Ik wil dit, maar ook dat, en allebei gaat niet...' Ik wil alles zo graag meteen oplossen, of toch minstens een beetje visionair zijn en weten hoe ik er over vijf jaar voorsta.
Ook al was de neiging om met het weer méé te gaan stormen groot, ik heb mezelf toch mooi afgeremd."
vervolgt Veerle (in een vorige Humo):
"Ik moet altijd iets doen. Ik wil de-mooiste-wandeling-van-mijn-leven maken, of het-beste-gesprek-aller-tijden voeren. Die hoger zit er nog altijd. Die grote goesting in het algemeen. Daar doe je niks aan. Veel prikkels nodig hebben, hè, heel veel prikkels."
Heeft ze het even over Freya, wat ook uitermate boeide -
blikt ze terug op vroeger:
"Ik was thuis de oudste. Dat speelt een grote rol. Mijn ouders hadden geen gemakkelijk huwelijk. De alles aanvoelende spons die ik ben, heeft dat natuurlijk allemaal geabsorbeerd. Ik doorzag de grote discrepantie tussen de innerlijke en de uiterlijke wereld bij ons thuis constant. Ik voelde het verdriet van mijn moeder. Ik moest altijd een beetje een hoge staat van alertheid hebben voor wat er die dag in het gezin zou gebeuren. Die dierlijke alertheid zit er nog altijd in, wat goed is, maar het zorgt ook voor extra stress en vermoeidheid en het maakt het moeilijk voor mij om tegen mezelf te kunnen zeggen: oké, rust nu maar."
Om tenslotte te eindigen:
"Spelen doe je altijd in een groep; je moet altijd eerst iets geven en dan krijg je iets terug. Als ik hier thuis iets in mijn eentje doe, dan kan ik echt blij zijn dat ik dat helemaal voor mezelf doe. Daar krijg ik energie van. Dat is een manier van voor mezelf te zorgen, even niet moeten meegaan in een ander. Even kunnen zeggen: dit is helemaal van mij."
Ja, Veerle Dobbelaere weet het wel te verwoorden. En zo wandelen Veerle's quotes al een tijdje in mijn hoofd.
"Ik merk ook al veel vaker dat het geluk in kleine dingen zit. Gisteren zat ik hier op de bank te lezen, ik voelde weer zo'n onrust opkomen en ik dacht: 'neen, stop! Kijk nu eens. Je zit een fijn boek te lezen, het stormt buiten...' ik heb efkens geluisterd en gevoeld: hé, maar dit is goed."
"Dat soort kleine kleine ingrepen helpt om niet in het grote dramatische denken terecht te komen: 'Hoe moet het nu verder? Ik wil dit, maar ook dat, en allebei gaat niet...' Ik wil alles zo graag meteen oplossen, of toch minstens een beetje visionair zijn en weten hoe ik er over vijf jaar voorsta.
Ook al was de neiging om met het weer méé te gaan stormen groot, ik heb mezelf toch mooi afgeremd."
vervolgt Veerle (in een vorige Humo):
"Ik moet altijd iets doen. Ik wil de-mooiste-wandeling-van-mijn-leven maken, of het-beste-gesprek-aller-tijden voeren. Die hoger zit er nog altijd. Die grote goesting in het algemeen. Daar doe je niks aan. Veel prikkels nodig hebben, hè, heel veel prikkels."
Heeft ze het even over Freya, wat ook uitermate boeide -
blikt ze terug op vroeger:
"Ik was thuis de oudste. Dat speelt een grote rol. Mijn ouders hadden geen gemakkelijk huwelijk. De alles aanvoelende spons die ik ben, heeft dat natuurlijk allemaal geabsorbeerd. Ik doorzag de grote discrepantie tussen de innerlijke en de uiterlijke wereld bij ons thuis constant. Ik voelde het verdriet van mijn moeder. Ik moest altijd een beetje een hoge staat van alertheid hebben voor wat er die dag in het gezin zou gebeuren. Die dierlijke alertheid zit er nog altijd in, wat goed is, maar het zorgt ook voor extra stress en vermoeidheid en het maakt het moeilijk voor mij om tegen mezelf te kunnen zeggen: oké, rust nu maar."
Om tenslotte te eindigen:
"Spelen doe je altijd in een groep; je moet altijd eerst iets geven en dan krijg je iets terug. Als ik hier thuis iets in mijn eentje doe, dan kan ik echt blij zijn dat ik dat helemaal voor mezelf doe. Daar krijg ik energie van. Dat is een manier van voor mezelf te zorgen, even niet moeten meegaan in een ander. Even kunnen zeggen: dit is helemaal van mij."
Ja, Veerle Dobbelaere weet het wel te verwoorden. En zo wandelen Veerle's quotes al een tijdje in mijn hoofd.
dinsdag 11 december 2007
western estaffania
Grijs
Het mooie tussen zwart en wit
Grijs
Grey's
Grace
Bubbly Face (Colbie Caillat)
I've been awake for a while now
you've got me feelin like a child now
cause every time I see your bubbly face
I get the tinglies in a silly place
It starts in my toesand I crinkle my nose
where ever it goes I always know
that you make me smile please stay for a while now
just take your time where ever you go
The rain is fallin on my window pane
but we are hidin in a safer place
under covers stayin safe and warm
you give me feelins that I adore
It starts in my toes
make me crinkle my nose
here ever it goesi always know
that you make me smile please stay for a while now
just take your time where ever you go
What am I gonna say when you make me feel this wayI just........mmmmmm
It starts in my toes
make me crinkle my nose
where ever it goes
I always know that you make me smile
please stay for a while now
just take your time where ever you go
I've been asleep for a while now
You tucked me in just like a child now
Cause every time you hold me in your arms
I'm comfortable enough to feel your warmth
It starts in my soul
And I lose all control
When you kiss my nose
The feelin shows
Cause you make me smile
Baby just take your time now
Holdin me tight
Where ever, where ever, where ever you go
Where ever, where ever, where ever you go
Where ever you go, I'll always know
cause you make me smile here, just for a while
Grijs
Grey's
Grace
Bubbly Face (Colbie Caillat)
I've been awake for a while now
you've got me feelin like a child now
cause every time I see your bubbly face
I get the tinglies in a silly place
It starts in my toesand I crinkle my nose
where ever it goes I always know
that you make me smile please stay for a while now
just take your time where ever you go
The rain is fallin on my window pane
but we are hidin in a safer place
under covers stayin safe and warm
you give me feelins that I adore
It starts in my toes
make me crinkle my nose
here ever it goesi always know
that you make me smile please stay for a while now
just take your time where ever you go
What am I gonna say when you make me feel this wayI just........mmmmmm
It starts in my toes
make me crinkle my nose
where ever it goes
I always know that you make me smile
please stay for a while now
just take your time where ever you go
I've been asleep for a while now
You tucked me in just like a child now
Cause every time you hold me in your arms
I'm comfortable enough to feel your warmth
It starts in my soul
And I lose all control
When you kiss my nose
The feelin shows
Cause you make me smile
Baby just take your time now
Holdin me tight
Where ever, where ever, where ever you go
Where ever, where ever, where ever you go
Where ever you go, I'll always know
cause you make me smile here, just for a while
maandag 10 december 2007
zondag 9 december 2007
Ellen strikes back!
19 was ik toen ik "Ellen" ontdekte...(zaterdag, 18u, tv2) humor met een grote H.
Na "Ellen" is er nu de "Ellen Degeneres show"... maar nee, wij krijgen vieze pruim Frieda Van Wijck...
Gelukkig is er internet...
Ellen is back ... to stay. Hell Yeah!
Abonneren op:
Posts (Atom)
