vrijdag 29 februari 2008

Peking Express

Heel gauw de nieuwe reeks... meer ter ere van Eggie en alle nice memories van those days...
el continente de mi corazón ...

Peking Express: de revolutieroute.
Roos, corona, en subcomandante Marcos. Door het land van Gioconda Belli.
It takes a Neeka and a Kika to get the real meaning of it all.

Viva Peking!
Viva la revolución!
Viva Stef die posters tsjoept!

up to Bangladesh

Vanaf morgen ben ik voor 2 weken fulltime sister Jessie. Want ik ga een kijkje gaan nemen bij onze partners in Bangladesh, BSSF en GK, om samen met hen een nieuw werkprogramma op te stellen voor de komende jaren.
Spannend.

http://www.wereldsolidariteit.be/index.php?option=com_content&task=view&id=62

http://www.wereldsolidariteit.be/index.php?option=com_content&task=view&id=62

dinsdag 26 februari 2008

counting crows

August and everything after (1993) is één van de eerste albums geweest that swept me off my feet... net zoals alle daaropvolgende van de counting crows...

nog heel heel even, en het nieuwste album van de crows is er. Dan pak ik een dag verlof, koop mij die CD en hang het schaap uit met Adam in mijn oor. schoon vooruitzicht.





Anna begins

My friend assures me, "It's all or nothing." I am not worried I am not overly concerned My friend implores me, "For one time only, make an exception." I am not worried Wrap her up in a package of lies Send her off to a coconut island I am not worried I am not overly concerned with the status of my emotions "Oh," she says, "you're changing." But we're always changing It does not bother me to say this isn't love Because if you don't want to talk about it then it isn't love And I guess I'm going to have to live with that But I'm sure there's something in a shade of grey, Something in between, And I can always change my name If that's what you mean My friend assures me, "It's all or nothing." But I am not really worried I am not overly concerned You try to tell yourself the things you try to tell yourself To make yourself forget I am not worried "If it's love," she said, "then we're going to have to think about the consequences." She can't stop shaking I can't stop touching her and... This time when kindness falls like rain It washes her away and Anna begins to change her mind "These seconds when I'm shaking leave me shuddering for days," she says And I'm not ready for this sort of thing But I'm not going to break and I'm not going to worry about it anymore I'm not going to bend, and I'm not going to break and I'm not going to worry about it anymore It seems like I should say, "As long as this is love..." But it's not all that easy so maybe I should Snap her up in a butterfly net Pin her down on a photograph album I am not worried I've done this sort of thing before But then I start to think about the consequences Because I don't get no sleep in a quiet room and... The time when kindness falls like rain It washes me away and Anna begin s to change my mind And eve rytime she sneezes I believe it's love and Oh lord, I'm not ready for this sort of thing She's talking in her sleep It's keeping me awake and Anna begins to toss and turn And every word is nonsense but I understand and Oh lord, I'm not ready for this sort of thing Her kindness bangs a gong It's moving me along and Anna begins to fade away It's chasing me away She disappears and Oh lord, I'm not ready for this sort of thing



recovering the satellites

Gonna get back to basics
Guess I'll start it up again
I'm fallin' from the ceiling
You're falling from the sky now and then
Maybe you were shot down in pieces
Maybe I slipped in between
But we were gonna be the wildest people they ever hoped to see
Just you and me
So why'd you come home to this sleepless town I
t's a lifetime commitment
Recovering the satellites
All anybody really wants to know is... when you gonna come down
Your mother recognizes all you're desperate displays
and she watches as her babies drift violently away 'til they see themselves in telescopes
Do you see yourself in me?
We're such crazy babies, little monkey
We're so fucked up, you and me
So why'd you come home to this faithless town
Where we make a lifetime commitment to recovering the satellites and all anybody really wants to know is... when are you gonna come down
She sees shooting stars and comet tails
She's got heaven in her eyes
She says I don't need to be an angel But I'm nothing if I'm not this high
But we only stay in orbit
For a moment of time
And then you're everybody's satellite
I wish that you were mine

zondag 24 februari 2008

On a journey with Coelho

Uit "De Zahir - Paulo Coelho":

Esther vraagt waarom mensen verdrietig zijn.
Dat is nogal simpel, zegt de oude man. Ze zitten vast aan hun persoonlijke verhaal. Ze menen allemaal dat het doel van dit leven erin bestaat een bepaald plan te volgen. Niemand vraagt zich af of dit plan wel het zijne is, of dat het geschapen werd door andere mensen. Ze slaan ervaringen, herinneringen, dingen, ideeën van de ander op, meer dan ze kunnen dragen.
En dus vergeten ze hun dromen."

Esther merkt op dat veel mensen tegen haar zeggen: " Jij hebt geluk, want je weet wat je van het leven wil, maar ik, ik weet niet wat ik wil."
"Natuurlijk weten ze dat wel", antwoordt de nomade. "Hoeveel mensen zijn er niet die voortdurend zulke opmerkingen maken als 'ik heb nooit gedaan wat ik wilde, maar zo zit de werkelijkheid nu eenmaal in elkaar'. Als ze zeggen dat ze niet hebben gedaan wat ze wilden, dan wisten ze dus heel goed wat ze wilden. Wat betreft de werkelijheid waar zij het over hebben, die is niets anders dan het verhaal dat de anderen verteld hebben over de wereld, over hoe wij ons in de wereld dienen te gedragen.
En hoeveel mensen zijn er niet die iets ergers zeggen: 'Ik ben gelukkig omdat ik me opoffer voor de mensen van wie ik hou.'

Volgens de traditie van de steppen, die Tengri wordt genoemd, moest je om in alle volheid te kunnen leven voortdurend in beweging zijn, want alleen op die manier was iedere dag anders dan de voorgaande. De nomaden hadden geen verleden, alleen maar heden, en daarom waren ze altijd gelukkig - totdat de communistische overheid hen dwong te stoppen met reizen, en hen gevangenzette in collectieve boerderijen. vanaf toen begonnen ze langzamerhand te geloven in het verhaal dat volgens de samenleving de juiste is. Tegenwoordig zijn de nomaden hun kracht kwijt.

"Er is tegenwoordig niemand die zijn hele leven kan reizen." Fysiek gezien niet, nee. Maar wel op spiritueel vlak. Telkens verder gaan, afstand nemen van je persoonlijke verhaal, van datgene wat ze ons gedwongen hebben om te zijn."

Holebi

Uit nostalgie...
In mijn oude Uit De Kast dagen was "WJNH en StuBru doen het samen live" een verre droom... dus ook ik word een oude (holebi-jongere)doos... (HOLY FUCK!!)

Maar stiekem vind ik het zalig een beetje mee holebiradiogeschiedenis geschreven te hebben... al was het maar met de live-uitzendingen in jeugdhuizen, de roze zaterdag... langs bij Yasmine... Sarah B. voor de micro halen (en vergeten opnemen), met Tom G. op pad, holebi-life in het buitenland, zelf baas zijn over de playlist (K's Choice!), fuiven afdweilen en de meest geschifte prietpraat verkopen, repo's ineenboksen op holebikamp (met alle gevolgen van dien ;-)), de studio gaan verven en Het Laatste Nieuws over de vloer krijgen of in de ban raken van Marijke Libert die haar boek komt voorstellen...
memories... sweet memories...
Uit De Kast was -hoe amateuristisch ook- één van de zaligste projecten van mijn twenties...
(de vervlogen doos: www.uitdekast.be )

En co-presentator Sven blijft voor het pinkfront gaan... zalig...
http://www.weljongniethetero.be/viewtelex.asp?resetDT=1&id=3579&anch=4


En er is natuurlijk nog altijd de beste holebi-jongerensite van ' t land: www.weljongniethetero.be

WJNH en STUBRU doen het samen live op 29 februari!Wel Jong Niet Hetero en StuBru stellen jullie voor: Café Local met special host: WJNH zelf! Welk Café ? Café Local ! Deze bekende vrijdagavond live radio-uitzending met presentator Stijn Vandevoorde (StuBru) werd in een nieuw concept gegoten, waarbij elke week de uitzending rond één centraal thema zal draaien. Voor de eerste uitzending van 2008 koos Studio Brussel ons als exclusieve partner, het thema is duidelijk... HOLEBI JONGEREN... en het beste is...200 Wel Jong Niet Hetero feestgangers kunnen er live bij zijn. Bereid je voor op een gezonde mix van humor en informatie: we testen onder andere onze bekende gaydar uit samen met enkele VIH (very important holebi's) en proberen een StuBru presentator te bekeren tot...holebi. Uiteraard zijn jullie uitspattingen, bekentenissen en liefdesverklaring tijdens de hele uitzending meer dan welkom! En natuurlijk... heel veel goeie Muziek: met een exclusief live optreden van A BRAND. WEDSTRIJDEN > DOE MEE Doe mee met Café Local en breng je holebigedicht, zoek een nieuw woord voor homo, lesbisch of bi en schreeuw het van de daken dat je holebi bent op het podium van Café Local! WJNH gaat samen met Stubru op zoek naar het beste holebi-gedicht van 2008. Ben je een jonge homo, lesbo, biseksueel? Hoera! Voel je vrij om al je harde, zachte, verliefde, kwade, lieve of erotische woorden in één pakkend gedicht neer te schrijven. Er zijn geen taboes ! Stuur als je schrijfroerselen door op cafélocal@weljongniethetero.be. Wij pikken er één uit die de avond zelf live gebracht mag worden + een mooie prijs wint! De termen 'homoseksueel', 'lesbienne' en 'biseksueel' bekken slecht en zijn behoorlijk uncool. Wij vinden alleszins dat ze dringend aan vernieuwing toe zijn! Daarom gaan we op zoek naar 3 nieuwe woorden die beter klinken en die vanaf 29/02 ook algemeen gebruikt kunnen worden. De uitvinders van de nieuwe woorden winnen prachtige prijzen en mogen hun inzendig live de avond zelf komen voorstellen! Mis deze ultieme kans om eeuwige roem te verwerven niet en win... Nog niet helemaal uit de kast? Of juist wel uit de kast en heel de wereld mag het weten? Het Café Local podium zal open staan voor een goede, ouderwetse coming out/coming in. Misschien weten nog niet zo spectaculair veel mensen dat jij eigenlijk nogal holebistisch bent van nature, schreeuw het uit op het podium van Café Local! Laat het ons wel even weten op cafélocal@weljongniethetero.be. Deelnemen aan één van bovenstaande wedstrijden kan tot 27/2. Het volledige programma en alle informatie over hoe je er bij kan zijn vind je op weljongniethetero.be/cafelocal! Snel zijn is alvast de boodschap want de plaatsen zijn beperkt! Exclusief voor aangesloten jongerengroepen en vrijwilligers van WJNH zelf worden 50 tickets apart gehouden t.e.m 25 februari.

Broekstraat

Het was niet op het moment zelf
Toen ik daar vrijdagavond voor je deur stond –
Het was pas achteraf, bij het terugoproepen van het beeld op m’n netvlies
Dat de afstand
In tijd en leven
Als een klets water in de ochtend
Me op deed schrikken.

Je huis,
Dat in mijn hoofd met al die jaren een oase was geworden
Zag ik plots ontdaan van mijn kinderonschuld
Daar in het donker als een onbewoonbare stapel bakstenen
(omdat ik krot niet geschreven krijg)

Maar alleen al de gedachte
Aan jou en mij, en de liefde van toen
Blijft me leiden naar
Wat voor altijd
Als de leidraad
Van mijn roots zal zijn.

Want de tijd van boterhammen met rozijnen, en achterop de fiets
Heb ik zelf teruggemaakt.
(Kessel-Lo, stel je voor meme!)
En wanneer ik vandaag zovelen rond mij
Over hun genaamde (en om eerlijk te zijn soms de mijne) besoignes hoor
Ben ik blij dat ik met langs te rijden langs jouw, mijn huis
Mezelf weer even bij de essentie krijg.
(want ja, you know me, die raak ik regelmatig wel eens deftig uit het oog…)


Uit "Een schitterend gebrek":

Iedere ademhaling, elke droom, iedere geboorte, elk sterven gaat voorbij zonder dat wij het kunnen bevatten. Van al onze tekortkomingen zit dit ons het meeste dwars. Ons leven wordt bepaald door kosmische processen die wij niet kennen. Om onze angst te bedwingen verlangen wij ernaar ze te kunnen beïnvloeden.
Dit is magie.
Dit is waar de alchemisten naar op zoek zijn.
Zij streven ernaar de dingen om te vormen. 'Ken u zelf!' schrijven zij op hun spiegel, en gaan aan de slag. Met brander en kof proberen zij de ene materie met de andere om te vormen tot de volgende. Ik weet niets van alchemie, maar ik zeg dit: zij zijn op de verkeerde weg.
Het tastbare laat zich alleen door het ontastbare vormen.
De werkelijkheid laat zich door neits veranderen dan door de geest. Daar ben ik wel achter. Om de dingen anders te maken hoef je ze niet aan te raken, je moet ze alleen anders zien. Het is niets. Het licht moet er even op vallen, dat is alles, zoals op de gravure achter het glas. Ineens mer je hem op en je kunt nauwelijks nog geloven dat hij je daarvoor altijd was ontgaan. Dit is het ongrijpbare kosmische proces.
Ik ken het.
Ik heb het ervaren.
Noem het liefde en ik ben een magiër.

Yasmine goes Wereldsolidariteit!

Nog 14 keer slapen en de beste NGO van ’t land pakt uit met de beste Nederlandstalige zangeres van ’t land… of andersom.

Yasmine over Zus: Wereldsolidariteit. Het zit hem al in de naam. Daar kunnen we niet genoeg van hebben. En toen ik enkele verhalen las van deze échte sterke vrouwen, wist ik: hier wil ik m’n westerse schouders mee onder zetten. Deze vrouwen, via mijn muziek, een stem geven. Hen hun verhaal laten doen via mijn woorden. Want ook dat is solidariteit.”

Vanaf 8 maart oa te beluisteren via



Bohan

Een voor een komen ze aan, m'n gasten van vannacht
De ene openhartig, de andere doordacht.
En niemand weet wat de nacht ons zal brengen
Niemand weet wie zijn taak zal volbrengen.
Oh vriend, ik zie je, ik zie je, ik je zie graag.
En zij die dansen dansen nu, een eindeloos begin
En welkom, welkom zingt een stem, laat iedereen er in.
En niemand weet wat de nacht ons zal brengen,
Niemand weet wie zijn taak zal volbrengen.

Weerslag van a weekend in the bush 15-17/02:

Leve Tecktonic!
http://www.superkrediet.be/blog/2008/01/30/tecktonik-of-tectonik-de-nieuwste-dansstijl-verdringt-jumpen/
Leve Kosovo!
http://www.guardian.co.uk/world/kosovo
Leve dropdrankjes!
http://nl.wikipedia.org/wiki/Turku

Impro fun

Tip:

Het 6de Internationaal Improvisatie Theaterfestival van Inspinazie barst los in Leuven op zaterdag 29 maart 2008

http://www.inspinazie.com/inspinazie.aspx?tabid=120&culture=nl-be&site=inspinazie

NICE!

(en de mail over weer samen spelen)

surf

backpackin' as it ought to be...

alleen de naam al ...
there should be more surfin in life anyway :-)

www.couchsurfing.com


(summerthoughts in february - thanks!: http://www.abrokedownmelody.com/ )