Uit "De Zahir - Paulo Coelho":
Esther vraagt waarom mensen verdrietig zijn.
Dat is nogal simpel, zegt de oude man. Ze zitten vast aan hun persoonlijke verhaal. Ze menen allemaal dat het doel van dit leven erin bestaat een bepaald plan te volgen. Niemand vraagt zich af of dit plan wel het zijne is, of dat het geschapen werd door andere mensen. Ze slaan ervaringen, herinneringen, dingen, ideeën van de ander op, meer dan ze kunnen dragen.
En dus vergeten ze hun dromen."
Esther merkt op dat veel mensen tegen haar zeggen: " Jij hebt geluk, want je weet wat je van het leven wil, maar ik, ik weet niet wat ik wil."
"Natuurlijk weten ze dat wel", antwoordt de nomade. "Hoeveel mensen zijn er niet die voortdurend zulke opmerkingen maken als 'ik heb nooit gedaan wat ik wilde, maar zo zit de werkelijkheid nu eenmaal in elkaar'. Als ze zeggen dat ze niet hebben gedaan wat ze wilden, dan wisten ze dus heel goed wat ze wilden. Wat betreft de werkelijheid waar zij het over hebben, die is niets anders dan het verhaal dat de anderen verteld hebben over de wereld, over hoe wij ons in de wereld dienen te gedragen.
En hoeveel mensen zijn er niet die iets ergers zeggen: 'Ik ben gelukkig omdat ik me opoffer voor de mensen van wie ik hou.'
Volgens de traditie van de steppen, die Tengri wordt genoemd, moest je om in alle volheid te kunnen leven voortdurend in beweging zijn, want alleen op die manier was iedere dag anders dan de voorgaande. De nomaden hadden geen verleden, alleen maar heden, en daarom waren ze altijd gelukkig - totdat de communistische overheid hen dwong te stoppen met reizen, en hen gevangenzette in collectieve boerderijen. vanaf toen begonnen ze langzamerhand te geloven in het verhaal dat volgens de samenleving de juiste is. Tegenwoordig zijn de nomaden hun kracht kwijt.
"Er is tegenwoordig niemand die zijn hele leven kan reizen." Fysiek gezien niet, nee. Maar wel op spiritueel vlak. Telkens verder gaan, afstand nemen van je persoonlijke verhaal, van datgene wat ze ons gedwongen hebben om te zijn."
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten