zondag 18 mei 2008

Hilda

Zalig... als je voelt dat je niet alleen staat met de enorme verwondering en bewondering voor onze partnerorganisaties in het Zuiden...
Wanneer een 'partnerorganisatie' telkens meer een gezicht, een stem, een gevoel wordt...

“Ze is 25 en komt van heel ver. Ze werkt vrijwillig bij een
landarbeidersvereniging, geeft vorming aan vrouwen en
vecht voor gerechtigheid. En ze brengt verhalen mee waar je
alleen maar stil kan bij worden.
Ze vertelt over haar prachtige land, hoe het respect voor de
aarde diep in haar volk leeft. Maar ze vertelt ook hoe de
natuur kapot wordt gemaakt door een Canadees
mijnbouwbedrijf, zonder respect voor de natuur of de
mensen. En hoe ze weerloos staan tegenover het bedrog en
de macht van het geld.
Ze vertelt dat ze met het hele gezin elk jaar 5 maanden gingen werken op een koffiefinca,
ver van huis. En dat het daar een hel was. Maar dat het niet anders kon, het was
hun enige inkomen.
Ze vertelt hoe blij ze is dat haar vader niet drinkt, want dat zoveel mannen het onrecht
proberen te verdrinken. Ze vertelt hoe blij ze is dat haar vader niet de typische machoman
is, maar vrouw en dochters respecteert en vrij laat. En dat ze bewust heeft gekozen
om niet te trouwen met de vader van haar dochtertje omdat ze te vaak heeft gehoord
van vrouwen wiens leven door hun echtgenoot tot een hel is gemaakt.
En ze vertelt dat ze wil blijven vechten tot iedereen in het land genoeg te eten en te
drinken heeft tot alle kinderen naar school kunnen, tot alle vrouwen zich bewust zijn van
hun kracht en hun waarde, tot al wie werk krijgt waar hij of zij recht op heeft, tot het
leegzuigen en vergiftigen van het land verboden wordt. Tot gerechtigheid eindelijk een
zaak wordt voor iedereen.
Een straffe madam?
Een héél straffe madam!”

Martine Willems, Leuven

Geen opmerkingen: