vrijdag 7 september 2007

Chicago

“Every second counts”
Heet hun album.
Toen ik de eerste keer de single ‘hey delilah’ hoorde deze week,
Heb ik me even aan de kant van de weg gezet.
En wat in mijn auto zitten staren.
Alleen al daarom zijn the Plain White T’s geweldig.
Staren en ongegeneerd kunnen wegdromen wordt immer zwaar underrated.
Maar Thank God voor Emorock uit Chicago, dat ook al ‘de city’ van Grey’s Anatomy is. Ik maak het bij deze even officieel: ik kan alleen maar erg veel houden van Chicago. Maar ook van Colorado hou ik al ontzettend veel. Want niemand kan op dit moment aan de status die ik The Fray toebedeel. The Fray voorziet in het bestaansrecht om je helemaal te wentelen in emo. Zaaaalig.
Als ik het zo bedenk, kan ik nog even doorgaan. Ik hou ook van LA (The counting Crows, The L word). Ik hou van San Francisco (The Sweetest Thing), New York (Friends, Sex and the city). En nu hou ik me ontzettend in. Jack Kerouac (ongecensureerde versie van On the road binnenkort in de boekenwinkel!), Pink!, Ellen Degeneres... . Zie je, Amerika -het is maar hoe je het bekijkt of beluistert- ademt emo uit. En tenslotte is er ook nog Tennessee, daar woont Sarah Bettens, dus daar kan het ook niet slecht zijn. :-)
Wat zit iedereen eigenlijk altijd zo te zagen op Amerika?

http://www.plainwhitets.com/main.html

http://www.youtube.com/watch?v=BKxnJ5iyC-w

Geen opmerkingen: