Simpele doos

Ik zal een geheimpje vertellen. Ik heb ingetekend op de newsletter van Simpliflylife. Toen ik de eerste keer op de site terecht kwam (via de categorie “ideeën die de wereld mooier maken – maar daarover later meer), draaide ik eens met mijn ogen. “Zenpulp met hoog Ingeborg gehalte” kon ik snel oordelen toen ik de groene varens en oranje blaadjes-achtige banners op de site zag. En net voor het wegklikken las ik volgende quote: “Er zijn zoveel nu-momenten. En je hebt ze maar zó gemist.” Als ik nog maar het idee heb iets te missen, ben ik bij de pinken. Dus toch maar bijhorend interview van de quote gelezen… Om me vervolgens in te schrijven op de newsletter van Simplifylife.
Simplifylife. Ja, soms wil ik het leven wel eens simpeler zien. Of het mezelf simpeler maken. Dat is volgens Jon Kabat-Zinn (die van de quote) niet zo moeilijk: “We moeten ons niet zo hechten. En al helemaal niet aan onze eigen gedachten. Door in al onze gedachten te geloven, kunnen we met het grootste gemak een onecht levensverhaal voor onszelf creëren. Dat maakt het alleen maar erger, want er verandert niets aan de omstandigheden.” En ook: “We moeten weer leren onze gedachten observeren, waardoor je leert dat je mind weliswaar gedachten produceert, maar dat het niet meer is dan dat: gedachten. Niet de waarheid. Je brein leidt een eigen leven. Hij produceert aan de lopende band gedachten. Net als de zee, golft hij nu eenmaal.”
Ok, ok, knikte ik instemmend, “teveel aan gedachten is dus normaal, want mijn brein golft”. Right. Ik was nog niet helemaal mee, maar mensen die golven als metaforen gebruiken, hebben bij mij altijd een streep voor. Ik las dus geïntrigeerd door. Jon zei nog wijze dingen: “Van human beings zijn we human doings geworden.” Ha, die zat. Ik had net mijn mooi geel to-do-post’itje bovenaan mijn computer geplakt en voelde me meteen door die meneer Kabat-Zinn betrapt. Ik ben dus één van die human doings. En hoewel ik soms knettergek word van mijn zelfgefabriceerde Todo-lijstjes, voelde ik meteen bij het wegnemen van mijn post-it’tje als gevolg van mijn betrapt zijn, een vlaag van onrust in me opkomen. Diep vanbinnen vind ik het blijkbaar eenvoudiger een “do-er” dan een “be-er” te zijn. Voortlezen dan maar. “We zijn alsmaar bezig en onderweg; nog sneller; nog digitaler. Een heel groot deel van de tijd is onze mind niet aanwezig in het huidige moment. Hij is gepreoccupeerd met het verleden of met de toekomst. We vertellen onszelf vaak ‘op een ander, beter moment zal ik wel aandacht aan het heden geven’. En daarmee houden we onszelf natuurlijk voor de gek, want gedachten vormen is nu eenmaal wat de mind doet. En gedachten gaan altijd over verleden of toekomst. Mindful of aanwezig zijn betekent: zijn met de dingen zoals ze werkelijk zijn, zonder erover te oordelen.”
Toen ben ik gestopt met lezen. Want die meneer Jon daar, die heeft natuurlijk een punt. Het is waar, het is al “druk, snel, meer”dat de klok slaat.

Boeddha zegt dat elke mens het vermogen heeft om aanwezig te zijn in het nu, bij wat is, zonder oordeel. Ik kan het niet helpen, maar het enige dat ik daarop kan denken is: nie moeilijk, in zijne tijd had boeddha nog geen post-it’tjes om te gebruiken.
Ik denk dat ik altijd van “snel, en meer, en onderweg” ga houden. Om dan weer als ik te snel en teveel bezig ben, op hollandse sites terecht kom en me op nieuwsbrieven inschrijf die mijn leven simpeler zullen maken. Yeah right.