Pompoensoep

“Je bent een weemoedige ree”, zegt ze. Ik moet erg lachen. Ze is een queen in het produceren van onverwachte quotes, die toch altijd op één of andere manier enorm juist lijken...
Ik sta aan het raam, te luisteren naar de nieuwe CD die ik gebrand heb.
David Gray meets KT Tunstall… Voor de zevende keer op rij bedenk ik dat dit toch wel de best samengestelde CD ooit moet zijn voor een zondag. Want zondag dat is non-dag. Niet meer echt weekend, maandag dreigend dichtbij. Ik weet niet waar het vandaan komt, maar maandagen doemen steeds als iets bijzonder onheilspellend op me af op zondag. Een beetje zoals vroeger het einde van een kamp met rasse schreden naderde terwijl je liefst van al voor altijd op kamp zou willen blijven.
Ik wil nog altijd het liefst van al voor altijd op kamp blijven. Of zoiets.
Dat bedacht ik gisterenavond ook, toen Elsie op bezoek was.
Elsie is een kampgenoot. Niet dat we ooit echt samen op kamp zijn geweest, maar met Elsie wil je samen zijn. Gewoon als in samen “zijn”. Zoals gisterenavond dus, en het gesprek plots ook over kamp-achtige dingen ging. Zoals leidsters. Wat kunnen jeugdbewegingen, leidsters, kampen, een enorme impact op je jeugdtijd hebben seg. Daar stond ik dus aan het raam over te mijmeren. Over die tijd van toen. En hoe je nooit meer zo onbezonnen en onbezorgd kan zijn als toen.
Het is op dat moment dat ze achter me komt staan, haar armen om me heen legt en die ree-uitspraak doet. En vervolgens: “ik heb pompoensoep gemaakt.”
En plots weet ik heel even zeker: als David Gray pompoensoep zou gekregen hebben, zou ie nooit aan de helft van zijn songs zijn geraakt, want dan had ie al die weemoed niet gehad om op een fa-sleutel te zetten.

http://www.songteksten.net/lyrics/tekst/David_Gray/It's_Not_Easy_Being_Me.htm

KT Tunstall, Drastic Fantastic (Super CD!!!), net zoals haar eerste “Eye to the telescope”

http://www.kttunstall.com/music/