Gisteren naar Jericho gekeken. Alleen al de naam intrigeerde mij. Maar daar kwam al gauw hoofdrolspeler “Jake” ook bij. Jongens als Jake –ze zijn niet dikbezaaid, ik geef het toe- weten me in vervoering te brengen. Niet omdat Jake gedoemd zal zijn zijn dorp Jericho van de ondergang te redden, maar omdat Jake zo’n type “Dylan” is. Wat mysterieus, gekweld, schijnbaar nonchalant. Warrige haren, hese stem.
Dan komt de bakvis in mij boven. Ik dagdroom nu dus van Skeet Ullrich (in het diepst van mijn gedachten, scheur ik nu al mee in zijn corvette over route 66), zoals ik vroeger alleen op donderdag de twee uur Latijn overleefde omdat er ’s avonds Dylan was. Beverly Hills 90210. Ik had het nochtans eerst voor Brandon, want die schreef voor de schoolkrant, en ook ik wou journalist worden. Maar Dylan was een surfer, én had een speciaal littekentje aan zijn wenkbrauw. Dat vond ik nog cooler.
Een beetje later ontdekte ik Tour of Duty, en had ik toch terug een boon voor de journalist. Al was het in dit geval journalist-e, want veel meer dan voor die stoere mannen in legeruniform, had ik het voor oorlogscorrespondente Alex. Wat ik van die periode overhou, zijn teveel Tour of Duty CD’s, en de eerste keer dat ik mezelf de vraag stelde of het niet een beetje raar is dat ik meisjes altijd leuker vindt dan jongens. Sinds Alex van Tour of Duty ben ik meisjes altijd maar leuker en leuker gaan vinden (ja, ik ontdekte ook Baywatch :-)). En toch. Ik kon het niet laten, met mijn onlangs opgelopen Grey’s Anatomy verslaving heb ik in mijn kamer McDreamy opgehangen. Eens bakvis, altijd bakvis.
http://www.cbs.com/primetime/jericho/
Dan komt de bakvis in mij boven. Ik dagdroom nu dus van Skeet Ullrich (in het diepst van mijn gedachten, scheur ik nu al mee in zijn corvette over route 66), zoals ik vroeger alleen op donderdag de twee uur Latijn overleefde omdat er ’s avonds Dylan was. Beverly Hills 90210. Ik had het nochtans eerst voor Brandon, want die schreef voor de schoolkrant, en ook ik wou journalist worden. Maar Dylan was een surfer, én had een speciaal littekentje aan zijn wenkbrauw. Dat vond ik nog cooler.
Een beetje later ontdekte ik Tour of Duty, en had ik toch terug een boon voor de journalist. Al was het in dit geval journalist-e, want veel meer dan voor die stoere mannen in legeruniform, had ik het voor oorlogscorrespondente Alex. Wat ik van die periode overhou, zijn teveel Tour of Duty CD’s, en de eerste keer dat ik mezelf de vraag stelde of het niet een beetje raar is dat ik meisjes altijd leuker vindt dan jongens. Sinds Alex van Tour of Duty ben ik meisjes altijd maar leuker en leuker gaan vinden (ja, ik ontdekte ook Baywatch :-)). En toch. Ik kon het niet laten, met mijn onlangs opgelopen Grey’s Anatomy verslaving heb ik in mijn kamer McDreamy opgehangen. Eens bakvis, altijd bakvis.
http://www.cbs.com/primetime/jericho/
Geen opmerkingen:
Een reactie posten