Zaterdag vertrek ik voor het werk naar Marokko. Van alle continenten, spreekt Afrika mij het minst aan. Of Noord-Afrika tenminste. Of Islam-landen. Ik weet het niet zo goed. Maar feit is, ik loop niet warm voor mijn vertrek naar Marokko.
Ik probeer nochtans wat “Afrika-feeling” op te doen. Het boek “een vreemde eend in Afrika” werkt alvast aanstekelijk. Maar dat heeft meer te maken met het feit dat het het relaas is van twee Vlaamse gasten die gewoon vollebak voor het avontuur, voor hun droom zijn gegaan. Daar ben ik altijd voor te vinden. Met een 2 pk, "een geit" dwars door Afrika trekken.
Gert Duson schrijft: “Het verhaal is in de eerste plaats geschreven voor hen die –net als ik- op een grijs kantoor in de stad werken en dagdromen over de grote ontsnapping aan de dagelijkse plichten, over een onderdompeling in vreemde culturen, vreemde continenten en over Avontuur met een grote ‘A’.
Daarmee heeft Gert meteen mijn aandacht. Leuk boek. Knap project. Dromen najagen. Het is een lastig virus, dromen najagen. Ik ben een dromer, en dat is soms best vermoeiend. Gelukkig is het fijn optrekken met “mede-dromers”. Ik hoop ze na Marokko weer te treffen. Daar hebben de Gentse Feesten hun bestaansrecht voor.
“Misschien zal het jullie inspireren tot jullie eigen avontuur”, besluit Gert.
Het "ik" is een nomade. De nomade is de zwervende mens die plezier schept in beweeglijkheid, zowel van zijn als van denken, is een quote uit een ander boek dat me altijd is bijgebleven. Ik zal dus eens gaan “zijn” en “denken” in Marokko. Wie weet welk avontuur er uit de bus komt… :-)
http://www.brussels-capetown.com/nl/default.htm
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten