Bariloche

Vandaag is het thuisfront jarig. La mama Vera en broer Johan Broekx. Wij sturen transatlantische verjaardagsgroeten uit, voor we zo meteen een binnenvlucht nemen naar El Calafate, net boven Ushuaia, van waaruit we gletsjers en ... bergen gaan bewonderen.

Bariloche was zonder meer geweldig. Niet in het minst door ons hostalleke hier. The greenhouse wordt uitgebaat door drie (knappe) broers die ons drie dagen lang in de watten gelegd hebben. Koffietje 's ochtends brengen, vers bruin brood bakken, een asado'ke organiseren, ons strakjes naar de luchthaven voeren...ja, we voelden ons hier thuis in ons piepkleine rode kamertje met uitzicht op het Nahuel Huapimeer. Een prachtig (gigantisch groot) meer dat aan de voet van verschillende cerro's (cols) en het natuurpark Llao Llao ligt. We stappen hier wat af. Eén van de circuiten hebben we met de mountainbike gedaan. Voor de verandering heeft mijn ketting er maar vier keer afgelegen en heb ik maar drie keer om een zuurstofmasker gemekkerd. Ooit ga ik het dus kunnen, dat mountainbiken. Jak had de picnic mee, dus ik moest wel doorfietsen ;-) Met ons fietsen een Ierse en een Schotse die de kater van hun leven te verwerken hadden maar die er toch losjes op doorfietsten. Ieren en Schotten zijn werkelijk een ras apart. Goed mee gelachen. Toen we gisterenavond bij de asado (bbq) een stuk vlees niet echt konden duiden, bleek dat de uier te zijn. Dat inspireerde een Oostenrijkse tot de uitspraak 'that we are eating the breast of the cow', en de toon van de avond was gezet...lachen...
Zo meteen enkele foto's.
Tot later, J&J