Op naar Villa Angustura 26/01

"Hoor jij dat niet?" "Wat dan?", vraagt ze. bee-ep, bee-ep, bee-ep. Zij, naar haar oor even omhoog te draaien: "ik concentreer me daar niet op, dus hoor ik dat niet." Nu ja, ik concentreer me daar ook niet op, maar met een interval van 3 seconden zorgt dat onnozel gepiep van het airco-apparaatje boven ons wel voor geknetter in mijn kop. En na een halfuur sta ik op het punt om een kortsluiting te krijgen. Maar het is niet ik, maar de bus die een kortsluiting krijgt. De linkerrem is gesmolten van de hitte en na wat verder te hobbelen op de ongeasfalteerde weg kwam de bus puffend tot stilstand. Perdon? Ja, ik had het juist begrepen, rem gesmolten. We zitten op een onverharde weg tussen twee valleien in, en dus is er geen gsm-signaal. De enige manier om de busmaatschappij te verwittigen is om te wachten tot er een andere bus passeert die dan de boodschap door kan geven. Waarom deze boodschap niet even goed aan de voorbijrijdende auto's kan gegeven worden, is ons een raadsel. Ondertussen schieten enkele Argentijnen die later op de dag ergens een vlucht moeten halen, in een Franse colère. De rest zakt achteruit en haalt de maté boven. Wij vinden dat de buschauffeur weinig ondernemend is, maar we zijn in vakantie, hebben geen haast, en besluiten ons neer te leggen bij de Argentijnse manier van aanpakken. Even toch. Ik kan het niet helpen, maar ik kan dus echt niet gewoon blijven zitten terwijl ik langs ons geregeld auto's zie passeren. Een Argentijn en een Amerikaan zijn ondertussen uitgestapt. Peking Express indachtig kan ik het niet nalaten even te polsen of autostop een optie is. Claro, zegt de Argentijn, buena idea. Dus heffen we met ons drieën de duimen op. De buschauffeur blijft lustig beweren dat er binnen 20minuten zeker een nieuwe bus zal zijn, maar niemand hecht geloof aan zijn betoog. Uiteindelijk worden Jak en ik meegenomen door een Chileens koppel op doorreis in een stokoude 2pk die met ons rugzakken erbij aanvankelijk amper lijkt te kunnen vertrekken. Maar wijllie weg en heel de verdere rit naar Villa Angustura geen spoor van een nieuwe bus te bespeuren... 'De bus, altijd een beetje reizen', ook in Argentinië...bee-ep, bee-ep, bee-ep!