Yeppie

“Waarom moet dat eigenlijk zo ver zijn? Dat lijkt precies wel in de mode…”, zei de buurvrouw die bij de bomma mee aan de koffietafel zat. “En een gewoon verlof is niet lang genoeg he”, vervolgde de bomma, die in de buurvrouw een bondgenoot gevonden had. “Dat zeg ik haar altijd: ‘allez, dat ge er maar vindt wat dat ge zoekt.” Ze schoof me het doosje pralines toe en schudde meewarig het hoofd omdat ik voor de tweede keer een praline weigerde. Ik had het beslist allemaal nog niet zo goed begrepen, zag ik mijn bomma weer denken. Maar na op een briefje de route getekend te hebben en aangeduid uit welke steden ik eens zou bellen, mocht ik beschikken. Er kwam nog een buurvrouw over de vloer, en die had verse nieuwtjes mee…

Gaan wij op reis om iets te vinden? Zoeken wij dan iets? Misschien heeft de bomma het nog zo slecht niet geformuleerd. Al denk ik niet dat wij van onze reizen een specifieke verwachting, als in ‘het grote inzicht’ of ‘de grote wending, hebben, toch is het misschien wel juist gesteld dat je elders iets gaat zoeken waar je thuis niet toe komt. Een beetje escapisme… een beetje stappen uit … to do lijstjes, deadlines en ander geren.
Voor prille dertigers bestaat daar een nieuwe term voor: Young experimental perfection seekers of de “yeppie”. Alain De Bottom verwoordt het zo: onze identiteit wordt niet meer bepaald door onze afkomst, dus komt er een moment waarop we ons gaan afvragen wie we zijn en waar we bijhoren. Aangemoedigd door het nastreven van doelen, het vooruit willen en het erbij willen horen, creëren we voor onszelf de ultieme ratrace. We willen alles meemaken, overal bij zijn en te veel hebben. We laten onze omgeving voor ons bepalen wat begerenswaardig is, terwijl we dat eigenlijk beter zelf zouden kunnen doen. Het najagen van het perfecte leven, van het vervullen van een dozijn rollen, en het meerennen in de ratrace maakt ons ontzettend moe. Echt weten wat je wilt, daardoor keuzes kunnen maken en daarmee vervolgens gelukkig zijn is de ultieme oplossing. De spannende uitdaging bestaat eruit om trouw te blijven aan jezelf en aan je wensen en dromen. Niemand anders dan jezelf is verantwoordelijk voor het creëren van een zinvol bestaan. Om deze zin te creëren moeten we keuzes maken en deze vrijheid lijdt tot angst. Maar de mens is op ieder moment in staat nieuwe keuzes te maken en zichzelf daarmee opnieuw uit te vinden.
De volgende keer dat de bomma dus nog eens vraagt wat ik altijd in die verre landen ga zoeken, heb ik mijn antwoord al klaar: uitvindingen.